Obowiązująca od dnia 18 kwietnia 2017 roku ustawa z dnia 9 marca 2017 roku o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów wymienia wśród podmiotów zobowiązanych do dokonywania zgłoszenia przewozu i aktualizacji zgłoszenia w systemie SENT – podmiot wysyłający, podmiot odbierający oraz przewoźnika.

Przewoźnikiem w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, prowadzącą działalność gospodarczą, wykonująca przewóz towarów.

Przez przewóz towarów ustawa rozumie przemieszczenie towaru na lub przez terytorium kraju środkiem transportu po drodze publicznej, z uwzględnieniem postojów wymaganych podczas tego przemieszczania, przeładunku oraz rozładunku.

Wynika z tego, że przewoźnikiem jest przedsiębiorca, który faktycznie dokonuje przewozu, czyli przemieszczenia towarów.

Zatem wszelkie obowiązki, jakie ustawa wiąże z przewozem dotyczą przedsiębiorcy dokonującego fizycznego przewozu towarów. Nie może nim być ani spedytor ani przewoźnik umowny.

Zadaniem spedytora jest organizacja przewozu, a nie faktyczny przewóz (w takim wypadku staje się bowiem przewoźnikiem a nie spedytorem).  Zgodnie z art. 794 § 1 kodeksu cywilnego przez umowę spedycji spedytor zobowiązuje się za wynagrodzeniem w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do wysyłania lub odbioru przesyłki albo do dokonania innych usług związanych z jej przewozem.

Przewoźnikiem umownym będzie natomiast przewoźnik, który wprawdzie zawarł umowę przewozu, jednak zlecił jej wykonanie podwykonawcy (przewoźnikowi faktycznemu).

Tak więc przewoźnik umowny podobnie jak spedytor nie wykonuje faktycznie przewozu, nie przemieszcza towarów.  

Za wyłączeniem spedytora oraz przewoźnika umownego z ustawy przemawiają także zawarte w ustawie o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów przepisy dotyczące nakładania opłat i kar.

Z powyższego wynika więc, że spedytorów nie obejmuje ustawa o systemie  monitorowania drogowego przewozu towarów.